AllatRa Pattern Tape
Logo Creative Society ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΉ
ΚΟΙΝΩΝΊΑ

Ένα βήμα πριν την Ιδανική κοινωνία

20 Σεπτεμβρίου 2020
  • Πώς ζούμε τώρα και τι μπορούμε να αλλάξουμε;
  • Πώς να γίνει μετάβαση από την καταναλωτική μορφή ύπαρξης σε δημιουργική;
  • Τι επιδιώκουν όλοι οι άνθρωποι;

Έκδοση κειμένου της εκπομπής «Δημιουργική κοινωνία». Μέρος 1. 0:00:00 - 00:12:53 


Ζωή με το παρελθόν ή βήμα προς την Ιδανική κοινωνία;

Τατιάνα: Χαίρετε, αγαπητοί φίλοι! Σήμερα στο στούντιο του ΑΛΛΑΤΡΑ TV θα μιλήσουμε με τον σεβαστό Ίγκορ Μιχάιλοβιτς Ντανίλοβ.

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Χαίρετε!

Τατιάνα: Ίγκορ Μιχάιλοβιτς, λαμβάνουμε πολλές ερωτήσεις από ανθρώπους που ενδιαφέρονται για το πώς ζούσαν οι άνθρωποι πριν από έξι ή περισσότερες χιλιάδες χρόνια, μέχρι τις μέρες των Σουμέριων. Αυτή είναι η εποχή της Υπερβορείας, δηλαδή, αμέσως μετά την Ατλαντίδα, πώς αποκαταστάθηκαν δηλαδή οι άνθρωποι και πώς ήταν αυτή η κοινωνία. Διότι σήμερα υπάρχουν τόσα πολλά παραδείγματα για το πώς ζούσε αυτή η κοινωνία χωρίς πόλεμο, χωρίς ένοπλες συγκρούσεις, χωρίς να εκμεταλλεύονται κάποιοι άνθρωποι άλλους ανθρώπους, χωρίς φτώχεια. Δηλαδή, στην πραγματικότητα οι άνθρωποι ζούσαν πολύ ειρηνικά και ευτυχισμένα.

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Ναι, στην αρχή ήταν μια σχεδόν ιδανική κοινωνία, μετά ήταν πια αυτό που τώρα ονομάζουμε δημιουργική κοινωνία. Αυτό φυσικά είναι ενδιαφέρον, μόνο που έχω μια ερώτηση για τους φίλους μας που τους ενδιαφέρει αυτό: παιδιά, τι θα σας δώσει αυτό, ορίστε ένα απλό παράδειγμα, το να γνωρίζετε πώς ζούσε κάποιος; Πώς θα σας βοηθήσει αυτό και πώς θα επηρεάσει τις ζωές των παιδιών, εγγονών, δισέγγονων σας και ούτω καθεξής; Με κανέναν τρόπο. Γιατί να ζούμε με το παρελθόν; Ας χτίσουμε το μέλλον. Μα τι είναι πιο σημαντικό, αλήθεια, μα πράγματι, τι είναι πιο σημαντικό: να ξοδεύουμε χρόνο, να μιλάμε για το πώς ζούσε κάποιος κάποτε ή να κάνουμε σήμερα αυτό που θα δώσει ζωή αύριο; Γιατί πρέπει, ας πούμε, να συζητάμε πώς ζούσαν κάποτε στη δημιουργική κοινωνία, αφού μπορούμε να την χτίσουμε τώρα; Τι είναι καλύτερο; Λοιπόν, κατά τη γνώμη μου... Αν και, όπως θέλετε. Υπάρχει επιθυμία, άρα θα μιλήσουμε, δεν υπάρχει πρόβλημα. Αλλά ποιός θα είναι ο συντελεστής ωφελιμότητας από τη συνομιλία μας; Θα ικανοποιήσουμε την περιέργεια των ανθρώπων; Και σε μια μέρα θα το ξεχάσουν. Αυτό δεν θα αλλάξει καθόλου τη ζωή τους. Και είναι αλήθεια. Λοιπόν, πώς αυτό θα αλλάξει τη ζωή σας, φίλοι μου; Με κανέναν τρόπο.


Η ιστορία του πολιτισμού από την ιδανική κοινωνία έως την καταναλωτική ύπαρξη



Πώς ζούμε τώρα και τι μπορούμε να αλλάξουμε;

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Αλλά εμείς μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή και να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο. Έτσι δεν είναι; Ας επιστρέψουμε στην εκπομπή "Αλήθεια και Ήρες", εφόσον εκεί αποκαλύψαμε τους βασικούς νόμους: τον σχηματισμό της εικόνας, της προσοχής μας, τη δύναμη της προσοχής μας, την επένδυσή της, όπου την επενδύουμε, αυτό και πραγματοποιείτε. Μάλιστα, τώρα είμαστε διαχωρισμένοι. Αλλά έτσι είναι διαμορφωμένο το σύστημα ώστε πρέπει ο καθένας να ζει, όπως λέγεται, με τις ιδέες του, τις εικόνες του χωρίς ενότητα. Επομένως, ζούμε σαν τα κτήνοι εδώ και 6.000 χρόνια, όπως παρατήρησες, από τις μέρες των Σουμερίων έως και σήμερα. Αλλά εμείς μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα, και μπορούμε να οικοδομήσουμε ακόμη και την Ιδανική κοινωνία, για να μην αναφέρουμε την Δημιουργική. Σωστά; Ας μιλήσουμε καλύτερα γι 'αυτό. Αυτό είναι πιο χρήσιμο.

Еμείς μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα

Τατιάνα: Εντάξει, Ίγκορ Μιχάιλοβιτς. Απλά, για να πω ειλικρινά, εγώ ετοιμάστηκα για κάπως ιστορικού θέματος εκπομπή, για το πώς τελικά ήταν και πώς ζούσαν οι άνθρωποι τότε, επομένως... Αλλά πράγματι, σωστά λέτε εσείς. Τώρα καταλαβαίνω ότι η ροή της συνομιλίας μας ήδη αλλάζει ελαφρώς προς άλλη κατεύθυνση, προς το μέλλον, γιατί συμφωνώ μαζί σας ότι (Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Τι έχει περισσότερη αξία;) η χρησιμότητα από αυτό το παρελθόν (Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Καμία) πραγματικά δεν υπάρχει.

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Το παρελθόν έχει ήδη φύγει και τώρα θα μιλήσουμε για κάτι που δεν υπάρχει. Ή θα μιλήσουμε για το τι θα μπορούσε να γίνει; Και από εμάς εξαρτάται αν θα γίνει ή όχι. Τι είναι καλύτερα;

Τατιάνα: Ωραία. Λοιπόν, τότε έχω τα 8 Θεμέλια της Δημιουργικής Κοινωνίας.

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Ορίστε, βλέπεις.


Τι είναι μια Δημιουργική Κοινωνία και πόσα χρόνια μπορεί να χρειαστούν για την οικοδόμηση της;

Τατιάνα: Ίγκορ Μιχάιλοβιτς, πριν προχωρήσω στα 8 Θεμέλια, θα ήθελα να ξέρω για τό τι είναι η Δημιουργική κοινωνία γενικά; Πώς την βλέπετε εσείς; Δηλαδή, που στοχεύει αυτή η κοινωνία;

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Τον άνθρωπο. Μια Δημιουργική κοινωνία, κατά τη γνώμη μου... Φυσικά, όσοι άνθρωποι, τόσες και απόψεις, αλλά και πάλι μια δημιουργική κοινωνία είναι απλή, είναι πολύ άνετη και βολική για έναν άνθρωπο. Γιατί; Επειδή επικεντρώνεται στα αγαθά και τις ελευθερίες του ανθρώπου. Και σε αυτό είναι το νόημα της δημιουργικής κοινωνίας. Δεν υπάρχει ψέμα, δεν υπάρχει εξαπάτηση και το πιο σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχει εξουσία, γιατί όλη η εξουσία ανήκει στον άνθρωπο. Δεν υπάρχουν εποικοδομές πάνω από αυτόν και σε αυτό είναι η ουσία. Και δες, πόσοι πόλεμοι, επαναστάσεις, κάθε είδους ανθρώπινες εξεγέρσεις μάς συμβαίνουν. Έτσι; Και συνήθως τι ψάχνουμε; Για πιο λόγο επαναστατούμε ο ένας εναντίον του άλλου;

Η δημιουργική κοινωνία είναι κάτι απλό

Τατιάνα: Σε αναζήτηση ευτυχίας, αναζητώντας μια ιδανική κοινωνία, την ελευθερία.

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Ελευθερία και όλα τα υπόλοιπα. Ενώ εμείς τι χτίζουμε; Το ίδιο. Λένε: δεν μπορείς να σκοτώσεις έναν δράκο (Τατιάνα: με τις ίδιες μεθόδους). Νικώντας τον δράκο, εσύ ο ίδιος γίνεσαι δράκος. Γιατί; Είναι απλή η ερώτηση. Επειδή η ίδια η καταναλωτική μορφή υπαγορεύει αυτό το σενάριο. Σωστά; Για παράδειγμα, οι άνθρωποι κάνουν μια επανάσταση, αγωνίζονται για το καλύτερο, ο κόσμος ξεσηκώνεται. Στην εξουσία έρχονται οι ίδιοι τύραννοι, που μας χειρίζονται και πάλι με τον ίδιο τρόπο, και πάλι δεν παίρνουμε τίποτα. Γιατί; Επειδή αυτός είναι ο νόμος του καταναλωτικού συστήματος. Έτσι είναι σχηματισμένο, έτσι και θα παραμείνει, επειδή εμείς παραμένουμε κατακερματισμένοι, μένουν τα δικά μας συμφέροντα και το πιο βασικό, ζούμε με με τους νόμους της ζούγκλας. Ναι; Δηλαδή, όπως τα ζώα, έτσι και εμείς φερόμαστε ο ένας στον άλλον. Αν και έχουμε καθορισμένους νόμους: ο ΟΗΕ τους δημιουργεί, άλλοι οργανισμοί, για το πώς πρέπει να ζούμε, και το δηλώνουν. Αλλά όλες αυτές οι δηλώσεις δεν λειτουργούν. Γιατί; Επειδή κυριαρχεί η καταναλωτική μορφή, δηλαδή η απάνθρωπη μορφή σχέσεων του ενός ανθρώπου προς τον άλλον.

Γίνεται να το αλλάξουμε; Εύκολα, φίλοι μου. Όλα εξαρτώνται από εμάς. Και πάλι επιστρέφουμε σε τι; Στην ένωση της προσοχής μας, που την στρέφουμε όλοι μαζί. Αν θέλουμε να ζήσουμε καλά, αν θέλουμε να ζήσουμε όπως αξίζει στον άνθρωπο, τότε σε αυτό πρέπει να δώσουμε την προσοχή μας, δηλαδή το χρόνο μας, τις δυνάμεις μας για να χτίσουμε το μέλλον για μας και, ας πούμε, για τα παιδιά μας και τους απογόνους.

Μπορούμε να χτίσουμε ένα ευτυχισμένο μέλλον

Και αν κοιτάξουμε τη σημερινή μέρα, είναι πολύ εύκολο να φτιάξουμε τη Δημιουργική Κοινωνία. Θα το πω έτσι: εάν το θελήσουμε πραγματικά, και όλοι όσοι καταλαβαίνουν όλο το νόημα και την ουσία της ίδιας της δημιουργικής κοινωνίας για την οποία πρόκειται να μιλήσουμε τώρα, τότε θα είναι δυνατόν να την οικοδομήσουμε μέσα σε δέκα χρόνια. Δέκα χρόνια (Τατιάνα: Ωραία) και θα ζήσουμε σε αυτή τη δημιουργική κοινωνία. Αλλά και πάλι, εξαρτάται από τους ανθρώπους, από τις επιθυμίες τους, τις φιλοδοξίες τους. Εάν δεν κάνουμε τίποτα και βασιστούμε σε κάποιον, ότι κάποιος θα πάρει και θα το κάνει, δεν θα οικοδομηθεί, επειδή η δημιουργική κοινωνία για την ακρίβεια είναι η δουλειά όλων των ανθρώπων. Αυτό δεν είναι απλά έργο, ας πούμε, κάποιου είδους ιδεολογικών συντρόφων που πρέπει να κάνουν κάτι για κάποιον, αλλά είναι δουλειά όλων και καθενός, αυτή είναι δική μας δουλειά. Σωστά;

Τατιάνα: Ναι.

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Σε αυτό είναι το νόημα. Και όλοι μαζί τότε θα το κάνουμε.


Όποιος είναι εναντίον ευτυχισμένων ανθρώπων πηγαίνει ενάντια σε όλη την ανθρωπότητα

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Σε κάθε περίπτωση, θα βρεθούν οι κοινωνιοπαθείς, δηλαδή, οι εχθροί της ανθρωπότητας, που θα σταθούν εμπόδιο στο δρόμο προς τη δημιουργική κοινωνία. Γιατί; Λοιπόν, κατά πρώτον, τα σχέδιά τους να δημιουργήσουν την αυτοκρατορία τους, όπου μπορούν να βασιλεύουν και ο λαός θα τους υπηρετεί σαν σκλάβοι, θα καταρρέουν. Λοιπόν, υπάρχουν τέτοιοι άρρωστοι άνθρωποι. Δεν είναι καν άνθρωποι, δεν μπορούν να αποκαλούνται άνθρωποι. Εάν ένα άτομο εναντιώνεται στην ανθρωπότητα για χάρη των προσωπικών του φιλοδοξιών και επιθυμιών, χάνει το στάτους του Ανθρώπου. Δεν είναι πλέον Άνθρωπος, είναι ένα κτήνος. Είναι πια τόσο επικίνδυνος, με συγχωρείτε, όσο ένα επικίνδυνα άρρωστο ζώο.

Για παράδειγμα, ένα λυσσασμένο σκυλί: είναι χρήσιμο ή επικίνδυνο για την ανθρωπότητα; Γίνεται να το αφήσουμε εκεί που βρίσκονται οι άνθρωποι; (Τατιάνα: Φυσικά όχι) Οι άνθρωποι στο πάρκο ξεκουράζονται, ενώ εμείς αφήνουμε εκεί ελεύθερο ένα άρρωστο μη υγιές ζώο , για παράδειγμα σαν ένα ντόμπερμαν ή ένα μπούλτεριερ που έχει μολυνθεί με λύσσα, στο στάδιο της επιθετικότητας, και το αφήνουμε ελεύθερο. Είναι καλή ή κακή πράξη;

Τατιάνα: Φυσικά είναι κακή, ναι.

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Τι πρέπει να γίνει;

Τατιάνα: Φυσικά και να απομονωθεί, βεβαίως.

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Για να μην βλάψει τους ανθρώπους. Σωστά; Σωστά. Και τώρα, όποιος εναντιώνεται στη δημιουργική κοινωνία, που στρέφεται εναντίον του ανθρώπου, διαφέρει σε τίποτα από αυτό το άρρωστο ζώο; Ειλικρινά. Αυτό αξίζει να το σκεφτούμε. Σωστά; Εξάλλου, κανένα φυσιολογικό, υγιές άτομο δεν θα εναντιωθεί ποτέ σε μια δημιουργική κοινωνία. Γιατί; Εξηγούμε.

Τι είναι μια δημιουργική κοινωνία; Υπήρξε, όπως λες, πριν από 6.000 χρόνια. Λοιπόν, πριν από 6.000 χρόνια, τελείωσε η ύπαρξή της, ας πούμε. Δεν θα επαναληφθούμε, μιλήσαμε ήδη για αυτό, πώς συνέβη, τι συνέβη και γιατί η ιδανική κοινωνία μετατράπηκε σε δημιουργική. Συνέβει μια τέτοια διαδικασία παρακμής. Και μετά η δημιουργική κοινωνία μετατράπηκε σε μια τέτοια καταναλωτική μορφή, όπου ο άνθρωπος για τον συνάνθρωπο είναι λύκος. Έχουμε ήδη πει για αυτό.

Υποστηρίζουμε την Δημιουργική Κοινωνία


Τι επιθυμούν όλοι οι άνθρωποι;

Ίγκορ Μιχάιλοβιτς: Ας μιλήσουμε για αυτό που είναι πραγματικά η δημιουργική κοινωνία την σημερινή μέρα. Αυτό είναι εκείνο που θέλουν όλοι οι άνθρωποι. Έτσι, κάναμε πολλές δημοσκοπήσεις για μερικά χρόνια σε όλο τον κόσμο. Και όλοι οι άνθρωποι ειλικρινά λένε το ίδιο πράγμα, ότι θέλουν να ζουν ειρηνικά, θέλουν να ζουν με αγάπη, αμοιβαίο σεβασμό, με ελευθερία. Δεν θέλουν να έχουν εποικοδομές που τους ελέγχουν. Τι σημαίνουν αυτές οι εποικοδομές; Όταν μια μικρή ομάδα ανθρώπων, ας το πούμε, σφετερίζεται όλα τα δικαιώματα και τα αγαθά όλης της ανθρωπότητας, ή εκείνων των ανθρώπων που τους εξέλεξαν. Και αυτή η απροθυμία, ας πούμε, να ζουν σε καταναλωτική μορφή, εκφράζεται με την επιθυμία τους να ζουν ως μια οικογένεια στην ελευθερία.

Και εδώ εννοείται: τι σημαίνει η ελευθερία; Αφού η ελευθερία είναι... Ας πούμε, ας δούμε την ιστορία του σήμερα: όλοι αγωνίζονται για την ελευθερία, για ορισμένα δικαιώματα και ελευθερίες. Και για ποια δικαιώματα και ελευθερίες αγωνίζονται πραγματικά οι άνθρωποι; Ακριβώς για μια δημιουργική κοινωνία: όπου όλοι είναι ίσοι, και όπου όλοι είναι ελεύθεροι, εκεί, όπου δεν υπάρχει έγκλημα.

Ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες στην Δημιουργική Κοινωνία

Έκδοση κειμένου της εκπομπής «Δημιουργική κοινωνία». Μέρος 2

Αφήστε το σχόλιό σας